Uncategorized

Kinezyterapia

Posted

Kinezyterapia to inaczej leczenie ruchem. Podstawą tej dziedziny fizjoterapii są ćwiczenia ruchowe. Ruch staje się środkiem leczniczym, mającym wpływ na cały organizm. Zadaniem kinezyterapii jest maksymalne usunięcie niesprawności fizycznej.

W poradni prowadzone jest leczenie i usprawnianie:

- zespołów bólowych kręgosłupa i narządów ruchu, 
- schorzeń zwyrodnieniowych stawów i kręgosłupa,
- po urazach komunikacyjnych i sportowych (złamania, skręcenia) 
- w wadach postawy, skoliozach
- dzieci z uszkodzeniem OUN

W poradni prowadzona jest również:

- gimnastyka dla puszystych
- gimnastyka dla pań po mastektomii

W ramach kinezyterapii prowadzone są ćwiczenia:

- ćwiczenia bierne
- ćwiczenia czynno-bierne
- ćwiczenia samowspomagane
- ćwiczenia w odciążeniu 
- ćwiczenia czynne
- ćwiczenia z oporem
- ćwiczenia izometryczne
- ćwiczenia prowadzone
- wyciągi
- ćwiczenia synergistyczne
- ćwiczenia oddechowe
- nauka chodzenia
- ćwiczenia ogólnokondycyjne/ogólnousprawniające

Metody kinezyterapeutyczne

• Terapia manualna wg Mulligana

Nowatorskie podejście Mulligana polega m.in. na połączeniu ruchu biernego wykonywanego przez terapeutę i ruchu czynnego wykonywanego przez pacjenta. Mulligan uważa m.in, że zmiany w obrębie segmentu ruchowego (w tym stawów między wyrostkowych) mogą powodować ograniczenia ruchu i ból w czasie jego wykonywania. Zaburzenia w mechanice poszczególnych elementów segmentu ruchowego mogą wpływać na siebie wzajemnie, ale ich analiza powinna odbywać się w odniesieniu do całego segmentu ruchowego.

Koncepcja Mulligana zakłada:

• całkowitą bezbolesność podczas stosowania technik kinezyterapeutycznych;
• funkcjonalne obciążenie powierzchni stawowych siłą grawitacji;
• łączenie ruchu biernego, mobilizacyjnego w płaszczyźnie powierzchni stawowych z czynnym ruchem kątowym w tym samym stawie;
• stosowanie docisku na końcu zakresu bezbolesnego ruchu;
• wykonanie odpowiedniej liczby powtórzeń wyżej wymienionej procedury terapeutycznej;

• polecenie "zadania domowego" dla pacjenta, polegającego na wykonywaniu indywidualnie dobranych ćwiczeń.

• Terapia manualna w modelu holistycznym

Jest to nowoczesny, medyczny system leczenia dysfunkcji narządu ruchu. W ich następstwie pojawiają się różne dolegliwości, najczęściej w postaci bólu. Model holistyczny (całościowy) jako jedyny uwzględnia wpływ stresu na ww. zaburzenia i ich skutki.

Wskazania do stosowania terapii manualnej w modelu holistycznym:

• bóle kręgosłupa szyjnego, piersiowego, lędźwiowego
• bóle kości ogonowej
• bóle promieniujące do kończyn dolnych, górnych
• bóle stawów biodrowych, kolanowych, stóp
• bóle barków, łokci, nadgarstka
• bóle głowy: migrenowe, przeciążeniowe
• bóle twarzy (żuchwy, szczęki, uszu, oczu, zębów), tam, gdzie wykluczono organiczne podłoże choroby
• inne dolegliwości

• Metoda McKenzie`go

Metoda McKenzie to metoda biochemicznego badania i leczenia zaburzeń mechaniki kręgosłupa, zawierająca obszerny system działań diagnostycznych i terapeutycznych. Metoda McKenziego dokładnie analizuje pochodzenie bólu kręgosłupa, a następnie wykorzystuje się indywidualnie dobrane ćwiczenia. 
Metoda MacKenziego znajduje zastosowanie w bólach kręgosłupa pochodzenia mechanicznego. Jednym z częstszych wskazań do stosowania metody jest dyskopatia, jak również ucisk na korzeń lub nerw. 
Celem leczenia w metodzie McKenziego jest ograniczenie lub zlikwidowanie bólu, przywrócenie funkcji kręgosłupa oraz zabezpieczenie przed nawrotami dolegliwości poprzez uczenie pacjenta odpowiednich ćwiczeń i zachowań pozwalających zapobiegać nawrotom bólu.

• Metoda PNF

PNF jest koncepcją posiadającą własną filozofię i zasady pracy z pacjentem. Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Siła mięśni, zakres ruchu - to, co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym, jest tylko środkiem do uzyskania celu jakim jest funkcja. Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała. Umożliwia to pełne wykorzystanie rezerw tkwiących w organizmie, motywuje do dalszego działania, a co najważniejsze zapewnia bezbolesną pracę. PNF to cała gama ćwiczeń i działań obejmujących terapię na macie, naukę chodu, ćwiczenia mięśni mimicznych, a także pracę nad takimi funkcjami jak oddychanie, żucie i połykanie. W tej metodzie chory jest partnerem terapeuty, określa zakres i granice działania.

Wskazania:

- uszkodzenia i dysfunkcje tkanek miękkich aparatu ruchu: mięśni, ścięgien, więzadeł, torebek stawowych

- złamania i zwichnięcia,

- bóle kręgosłupa segmentu szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowo- krzyżowego,

- urazy sportowe

• Współczesne metody diagnozy i leczenia tkanek miękkich

Są to techniki wpływające na dysfunkcje i urazy tkanek miękkich (mięśni, powięzi, więzadeł, ścięgien). Do metod leczniczych z tego zakresu zaliczmy:
Techniki Energizacji Mięśni (Muscle Energy Technique, MET) - metody wykorzystujące napięcie mięśni pacjenta w celu likwidacji zaburzeń w obrębie tkanek miękkich. Wskazania do stosowania tej terapii to hipertonia mięśniowa, przykurcze pochodzenia mięśniowego oraz łącznotkankowego, spastyka, osłabienie fizjologiczne mięśni, obrzęk miejscowy, zastój żylny, ograniczenie ruchomości stawów wynikające z dysfunkcji tkanek miękkich.
Mięśniowo-Powięziowe Rozluźnianie (Myofascial Release, MFR)- Powięź (fascia) to błona zbudowana z tkanki łącznej włóknistej, która otacza ciało pod skórą, powleka mięśnie szkieletowe i łączy je w grupy czynnościowe. Ograniczenia w obrębie powięzi mogą powodować powstawanie nieprawidłowych napięć w obrębie mięśni, stawów, ucisk na kości, nerwy, naczynia krwionośne powodując zaburzenia ich funkcji. Metoda ta polega na likwidowaniu ograniczeń wykorzystując tzw. fenomen rozluźniania.
Techniki Aktywnego Rozluźniania (ART) - polega na rozciągnięciu struktur miękkich przy jednoczesnym nacisku i zablokowaniu tkanek. W zależności od stanu i możliwości pacjenta terapeuta może posługiwać się tą techniką sam lub z czynną pomocą pacjenta.

• Kinesiotaping

Metoda wykorzystująca plastry o właściwościach zbliżonych do ludzkiej skóry - w zależności od rodzaju zastosowanej aplikacji - zmniejsza ból, poprawia zakres ruchomości, koryguje niewłaściwą pozycję w stawie, wspomaga pracę mięśniową lub rozluźnia nadmierne napięcie mięśniowe i skórne, zmniejsza obrzęki i zastoje limfatyczne.

Wskazania:

- zespoły bólowe kręgosłupa i stawów kończyn,

- terapia stanów pourazowych mięśni i stawów,

- drenaż limfatyczny

• Fascial Manipulation (manipulacje powięziowe)

Facsial manipulation to rodzaj terapii manualnej opracowanej przez włoskiego fizjoterapeutę Luigiego Stecco. 
Techniki te koncentrują się na powięziach mięśniowo - szkieletowych i określają specyficzne punkty na powięzi, łączące się za specyficznie ograniczonymi ruchami. Prowadząc wywiad oraz szczegółowe testy bolesnych ruchów wyszukuje się największe zaburzenia w mechanice powięzi. Następnie poprzez odpowiednie manipulacje czy tez mobilizacje tych określonych miejsc na powięzi możliwe jest przywrócenie ruchu i zmniejszenie bólu. Terapia jest niezwykle skuteczna u pacjentów z wszelkiego rodzaju bólami mięśniowo szkieletowymi.